بلاگ ارغنون | خرده‌تأملاتی در باب انسان و اندیشه صفحه اصلی درباره ما ورود / ثبت نام مترجم ورود / ثبت نام کاربر واژه نامه

شما اینجا هستید: ارغنون > بلاگ > اندیشه‌ورزان علوم انسانی؛ هری استک سالیوان (1949-1892)

اندیشه‌ورزان علوم انسانی؛ هری استک سالیوان (1949-1892)


اندیشه‌ورزان علوم انسانی؛ هری استک سالیوان (1949-1892)

‌هری استک سالیوان در 21 فوریه سال 1892 در یک منطقه‌ی کشاورزی در نورویچِ نیویورک زاده شد. او تنها فرزند باقی‌مانده‌ی یک مزرعه‌دار فقیر ایرلندی بود. کودکی او گویا در تنهایی گذشته است، دوستان و همبازیان او عمدتا حیوانات مزرعه بوده‌اند. مادرش که رنجور و ناتوان بود از وضع فقیرانه‌ی خانواده ناخرسند بود. نقل شده است که او به فرزند خود چندان ابراز عاطفه‌‌ای نمی‌کرده است. این تجربه‌های شخصی اثرات متمایزی بر دیدگاه‌های حرفه‌ای سالیوان در ادامه‌ی زندگی‌اش داشت. 
سالیوان در سال 1917 از دانشکده‌ی پزشکی و جراحی شیکاگو مدرک پزشکی خود را دریافت کرد. در سال 1919 در بیمارستان سنت‌الیزابت واشنگتن کار خود را به همراه ویلیام آلنسون وایت، یکی از نخستین روانکاوان آمریکا، آغاز کرد. وقتی سالیوان در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه مریلند به کار گماشته شد،  پژوهش بالینی در بیمارستان شپارد و اِنوک بخش عمده‌ای از زندگی او را دربرمی‌گرفت. در سال 1936 او به تأسیس دانشکده‌ی روان‌پزشکی واشنگتن کمک کرد. او در ادامه‌ی زندگی به ریاست دپارتمان روان‌پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه جورج‌تاون، ریاست بنیاد ویلیام آلنسون وایت، سردبیری مجله‌ی روان‌پزشکی ریاست شورای همکاران در دانشکده روان‌پزشکی واشنگتن  منصوب شد. 
رویکرد سالیوان به روانپزشکی بر عوامل اجتماعی‌ای تأکید داشت که در رشد شخصیت دخیل بودند. او با زیگموند فروید در اینکه اهمیت روابط والد-فرزندی اولیه عمدتا سرشت جنسی دارد مخالف بود، سالیوان بر اهمیت طلب امنیت از سوی کودک تأکید داشت. در اینجاست که می‌توانیم مشاهده کنیم که تجربه‌های کودکی او چگونه جهت اندیشه‌ی حرفه‌ایش را تعیین کردند. 
شاخصه‌ی کار سالیوان کوشش او برای یکپارچه‌سازی رشته‌های مختلف و ایده‌هایی بود که او از آن رشته‌ها وام کرده بود. دامنه‌ی علایق او از تکامل تا ارتباطات و از یادگیری تا سازمان اجتماعی بود. او بر روابط بین‌فردی تأکید داشت. سالیوان به مطالعات بیماری‌های روانی در افراد منزوی از جامعه اعتراض داشت. او بر این باور بود که صفات شخصیتی به‌واسطه‌ی روابط میان فرد با دیگر افراد در محیط معین می‌شود. او از این فکر دوری می‌کرد که شخصیت یک موجودیت فردی، بی‌همتا و دگرگونی‌ناپذیر است و ترجیحش بر این بود که شخصیت را مظهر تعامل میان افراد تعریف کند. 
سالیوان در 14 ژانویه‌ی 1949 وقتی از یک همایش هیئت اجرایی فدراسیون سلامت روانی بازمی‌گشت در پاریس درگذشت. 

 

ترجمه از
Strickland, Bonnie (Ed), The Gale Encyclipedia of  Psychology (2th ed), Gale Group, 2001, p.636-37.
 


کلمات کلیدی: روان‌شناسی، روانکاوی، اندیشه‌ورزان علوم انسانی